هنرستان فنی و حرفه ای کمال دانش

info@kamaledanesh.ir

0098-21-77208610

۱۳۹۸ دوشنبه ۱۸ آذر

"درست راه رفتن" فنی است که برای متوقف کردن "گفتگوی درونی" می توانیم از آن استفاده کنیم.

در ظاهر "درست راه رفتن" چیزی جز نوع خاصی از راه رفتن نیست، تنها با نگرش دقیق تر در "درست راه رفتن" می توانیم به نوعی مراقبه دست یابیم که به کاهش و سرانجام قطع گفتگوی درونی ما می انجامد.

فنون متوقف کردن مکالمه ذهنی

مراقبه ناشی از "درست راه رفتن" بر عکس عموم مراقبه ها، که مبتنی بر تمرکز است، در جهت مخالف کار می کند. در این تکنیک تمرکز طلب نمی شود، بلکه هدف گشودگی کامل حواس است. یعنی تمام اطلاعات محیط ما بایستی بدون هیچ مانعی به ما برسند.
این زمانی رخ می دهد که ما دقت و توجه مان را از اشیای پیرامون و محیط برداریم و آن را به جسممان و رویداد "راه رفتن" متمرکز کنیم. با این کار، برای کسب اطلاعات از دنیای اطراف و پذیرش نامحدود واقعیت، آغوش گشوده ایم.

پیوستگی دقت و توجه ما به کارکردهای جسم، موجب می شود که تمامیت ادراک حواس پنجگانه به ما برسد بدون آنکه به طور انتخابی از جانب ما ارزیابی شود. پیامد این فرایند، افزایش اطلاعاتی است که ذهن را به سکوت وا می دارد.

رشته کامپیوتر حسابداری معماری انیمیشن (پویا نمایی) گرافیک

قابل توجه اولیای هنرجویان هنرستان رشته کامپیوتر و هنرجویان هنرستان رشته حسابداری با مقاله فنون متوقف کردن مکالمه ذهنی با شما هستیم.

تمرین
بدون آنکه نگاه را به روی چیز بخصوصی متمرکز کنید، در مسیری طولانی راه بروید و مستقیما به چیزی نگاه نکنید.
چشمها را کمی کج کنید تا از آنچه به خودی خود در زاویه دید قرار می گیرد، تصویر وسیعتری داشته باشید.
انگشتان دست را به طرف داخل جمع کنید طوری که انقباض اندکی را در بازوهایتان حس کنید.
با جمع کردن انگشتان ابتدا توجه خود را به بازو جلب می کنیم، سپس بدون متمرکز کردن چشمها با نگاه مستقیم به جلو خود، مسیری کمانی را که از نوک پا شروع و به افق ختم می شود می نگریم.
اگر بدون تمرکز، به نقطه ای در نزدیکی افق نظر بیندازید مشاهدۀ تمام چیزهایی که در میدان دید قرار دارد، در یک آن، امکان پذیر می شود.

"درست راه رفتن" بهانه است
زمانی می توانیم فنِ "درست راه رفتن" را درک کنیم، که آگاه باشیم دنیایی که در آن زندگی می کنیم محصول ذهنمان است.
ما هستی مان (بودشمان) را توسط فرایندی تفسیری به وجود می آوریم که در ذهنمان برگزار می شود. ادراک ما، به واسطه توصیفی که دریافت کرده ایم، دستکاری می شود.

ذهن برای پایداری دنیای تفسیریش، مدام باید آن را بازتولید کند و مکالمه ذهنی مهمترین ابزار این بازتولید است.

با "درست راه رفتن" از رابطه مداوم ذهن با ثمره اختراع آن جلوگیری می کنیم. در این حالت ذهن ما با تعداد کثیری از اطلاعات چنان اشباع می شود که قادر به عملکرد نیست.

در این حال ذهن لبریز از مفروضات می شود و بدون داشتن رابطه مستقیم با عناصر بیرونی وصف پذیر خود، قدرت گفتگو را از دست می دهد، شخص خاموش می شود و بدین ترتیب سکوت درونی ایجاد می شود.

بنابراین وقتی که "درست راه رفتن" را تمرین می کنیم شرایط فیزیکی چندان مهم نیست، آگاه بودن به حالت های خاص بدن و بازو تنها وسایل کمکی هستند تا دقت ما را تمرکز بخشند و به اشیای اطرافمان معطوف نکنند.

در این تمرین مهم شیوه ای است که چشمها بدون آنکه روی چیز خاصی متمرکز شوند، عناصر بیشماری از دنیا را مشاهده کنند، بی آنکه تصور روشنی از آنها داشته باشند. در این حالت چشم قادر است جزئیاتی را که در دید عادی بسیار زودگذر است انتخاب کند.

موفقیت ما در "درست راه رفتن" مربوط به پشتکاری است که با آن، این فن را تمرین می کنیم.

خیره شدن
در کنار "درست راه رفتن" فن و تکنیک "خیره شدن" نیز باید به عنوان بخش دیگری از دومین فن مورد استفاده قرار گیرد.
ما با خیره شدن بر قدرت ارتباط ذهن تاثیر می گذاریم. تماس مداوم با ثمره های آفرینش آن را قطع می کنیم و این به وقفه ای در گفتگوی ذهنی می انجامد.
در حالی که در "درست راه رفتن" توجه خود را در انبوهی از اطلاعات غرق می کنیم؛ در "خیره شدن" از تجربیات متقابل کمک می گیریم و تمام تمرکز خود را بر یک شیء معطوف می کنیم و راه تأثیرات دیگر را بر خود می بندیم. بدین ترتیب ذهن را از هستی خود ساختۀ خویش مجزا می کنیم.
در این هنگام "گفتگوی درونی" پا پس می کشد و بدون تماس با اختراع خویش، متوقف می شود.

تمرین
به عنوان تمرین خیره شدن هر روز برگ یا شیئی را در فاصله چند متری خود بگذارید و به آن خیره شوید. این برگ می تواند برگ درخت، برگی کاهو یا برگی از گلدان یا هر شیء دیگری باشد. مهم این است که سابقۀ ذهنی از آن نداشته باشیم.
سعی کنید حدالامکان برگ ها شبیه هم باشند (از یک درخت یا بوته) تا بتوان با خیره شدن تفاوت های آن را در جزئیات دریافت.
تمرکز بر شیء دلخواه، تنها وسیله ای است برای کمک به دقت ما، تا به منزوی کردن ذهن کمک کند. در واقع کمال مطلوب این تمرین آن است که دقت بر خودش متمرکز شود؛ از آنجا که چنین چیزی امکان ندارد باید آن را تنها متوجه یک شیء کنیم تا خسته شود.
اگر ساعتها به توده ای برگ خیره شوی زمانی می رسد که افکارت خاموش می شود. فقدان فکر، دقت تونال (ذهن) را کاهش می دهد و آنها به چیز دیگری بدل می شوند.
بسیار مهم است که در این تمرین، خستگی ناشی از تلاشِ ذهن را با حالت کلی رخوت و دلمردگی اشتباه نگیریم و در تمام مدت تمرین کاملاً هوشیار و دقیق باشیم.
از آنجا که موفقیت این تمرین در اصل متکی به محدودیتِ تمرکزِ دقت ماست، توصیه می شود که هنگام تمرینِ "خیره شدن" به شرایط فیزیکی بدن حالت مطلوبی داده شود.

هنرستان کمال دانش در رشته کامپیوتر و رشته حسابداری با بهترین کادر تدریس هر ساله رتبه قابل قبولی در کنکور را دارد.

وضعیت نشستن هنگام خیره شدن
شخص باید روی زمین و بر روی بستری نرم از الیاف طبیعی بنشیند( پنبه، برگ، حصیر، نمد و ... ) و پشتش را به جای صافی تکیه دهد.
بدن باید کاملا راحت باشد.
برای جلوگیری از خستگی چشمها نباید بر آن شی متمرکز شد.
خیره نگریستن عبارت است از حرکت آرام چشم بر خلاف عقربه ساعت بر روی شیء مورد نظر، بدون تکان دادن سر.

نکته
موفقیت ما در "خیره شدن" مثل "درست راه رفتن" به شدت و پشتکاری وابسته است که با آن این فن را تمرین می کنیم.
مطمئنا نمی توانیم ظرف چند روز گفتگوی ذهنی را متوقف کنیم. اما اگر به طور جدی در طلب واقعیت باشیم، آنگاه باید از تمرین منظم و مرتب نهراسیم.

منبع: سواد زندگی

           چند تا کلاس ثبت نامش کنیم؟ با استناد به مطالعات گسترده ای كه توسط دكتر Yuko Munakata استاد روانشناسی و عصب شناسی دانشگاه كلرادو انجام شده است؛ مشاركت بیش از اندازه كودكان به خصوص کوچک ترها در فعالیت های منظم آموزشی، می تواند منجر به تضعیف مهارت های خود محوری آنها شود.
           می گویند یک بار یک مومن مسیحی که عاشق پاپ بود، توانست از او وقت ملاقات بگیرد. وعده دیدار که رسید، قلبش داشت از جا کنده می شد، مدام به ساعتش نگاه می کرد و منتظر ورود پاپ به اتاق بود. طاقتش که طاق شد از یکی از کشیش ها پرسید: چرا جناب پاپ تشریف نمی آورند؟ کشیش به آرامی پاسخ داد: رفته اند دستشویی، الان می آیند.
           بازی کودکان را دیده اید؟ آنها چنان عمیق درگیر بازی می شوند که عملا فضای پیرامون خود را فراموش می کنند. آنها بازی را تنها برای خود بازی، بازی می کنند. یعنی هدف و قصدی خارج از خود بازی ندارند و خواهان پاداش و چشمداشتی در ازای آن نیستند. درست برخلاف اعمال ما بزرگسالان که برای انجام هر عملی دنبال پاداش می گردیم.
           در ظاهر درست راه رفتن چیزی جز نوع خاصی از راه رفتن نیست، تنها با نگرش دقیق‌تر در درست راه رفتن می توانیم به نوعی مراقبه دست یابیم که به کاهش و سرانجام قطع گفتگوی درونی ما می‌انجامد.
           نوید مدت هاست که در صدد راه اندازی تجارتی در زمینه دکوراسیون داخلی است. امکانات اولیه را نیز دارد ولی هر گاه به او می گویند چرا کارت را آغاز نمی کنی؟ می گوید: من یا کاری را شروع نمی کنم یا باید در بهترین و بی نقض ترین شکل انجام اش دهم.